Majevicaje jedna od najpoznatijih severnobalkanskih planina. Spada u niže planine, flišno-rudne Dinaride, sa dinarskim pravcem pružanja (sz.-ji.) u dužini oko 60 km. Najviši joj je deo vrh Stolice(916 m nadm. visine, sa TV relejom (srušen 1995. u NATO bombardovanju)). Ostala uzvišenja su niža od 900 m – Muzeljska kosa 898 m,BUSIJA 845m, Međednik 843 m, Okresanica 815 m. Majevica čini razvođe između slivova Save, Drine, i Spreče, odvaja Semberijuod Sprečkog polja. Planinsko jezgro je od starih magmatskih (rudonosnih) stena, od serpentina i tufita, koji izbijaju na površinu, iznad tercijarnog pokrivača plutonsko-vulkanske mase. Planina je znatnim delom izgrađena i od eocenskog fliša, a zastupljeni su i gornjokredni i oligocenski sedimenti, takođe i neogene (miocenske i pliocenske) stene panonskog mora. To more je pokrivalo Majevicu; planina je bila jedno od ostrva južnopanonskog arhipelaga (kao i Fruška gora, Cer, Vlašić, šumadijskeplanine). Majevica je hidrografski čvor; Njene vode otiču ka Savi (reka Tinja, koja lučno obilazi Majevicu, Brka, Gnjica), Drini (Sapna, Tavna, Modran-Janja) i Spreči (reka Jala). Majevica je rudonosna. U njenom podnožju ima uglja (naziv mesta – Ugljevik), kamene soli(kao u susednom Tuzlanskom basenu), kvarca(za industriju stakla). U međuratnom periodu u podgorini planine vađena je i nafta. U planini izbijaju termo-mineralne vode kod Priboja i Kiseljaka-Jasenice. Planina je prepreka vezama susednih mikroregija, ali sa dobrim saobraćajnicama. Južnim podnožjem vodi pruga normalnog koloseka Zvornik – Tuzla – Doboj, a zapadnim podnožjem pruga Brčko-Banovići. Pored pruge južnim podnožjem Majevice vodi asfaltni put Tuzla-Caparde-Zvornik, a preko planine putevi: Tuzla – Priboj – Bijeljina, Tuzla – Lopare – Brčko i dr.